Afscheid "Atlantis"

Al enige tijd stonden we voor de keuze wat te doen met de Atlantis. Een boot moet nu eenmaal regelmatig naar de werf voor onderhoud aan het onderwatergedeelte. Metingen wezen vorig jaar uit dat op verschillende plaatsen de bodem door roestvorming nog maar 3 mm dik was of minder. De keuze was dus een nieuwe bodem of weg ermee. Uiteindelijk hebben we ervoor gekozen om het ruim van de Makke Beer geschikt te maken voor gebruik in de winter, zodat we één object minder hebben om te onderhouden. We hebben de Atlantis te koop gezet, maar het zijn slechte tijden voor de handel in boten. Er is twee keer een bod gekomen, maar het transport bleek een probleem. Uiteindelijk is de Atlantis weer om niets weggedaan, maar nu naar de sloop...

Geschiedenis

Tijdens het Pinksterkamp in 2003 werd ons door de voorzitter van de watersportvereniging Maurik hun voormalige drijvend clubhuis aangeboden om niets. Het lag al twee jaar te koop en er was nog geen bod op gedaan, dus kwam hij in een motorbootje naar de overkant van het "Eiland van Maurik" om aan de waterscoutinggroepen te vragen of ze interesse hadden. Hij begon helemaal links en omdat wij helemaal achteraan lagen, waren wij de eerste. Helemaal achteraan liggen heeft dus ook zo z'n voordelen, want de aanwezige staf hapte meteen toe.

Terug in Den Bosch was het grote probleem: "Hoe krijgen we dat ding hier?"
Toevallig lag er een passant in de Vikinghaven met een sleepboot, waarmee we kennis maakten. Hij had als hobby én als beroep z'n sleepboot en zijn twee zoons zaten bij een waterscoutinggroep in de Zaanstreek. Hij bood aan om voor niets het drijvend clubhuis op te halen. En zo geschiedde. Het kostte ons welgeteld een fles Schipperbitter, twee Lego-bouwdozen voor zijn zoons en een bloemetje voor zijn vrouw. Én het symbolische aankoopbedrag van € 1,-.

In augustus 2003 werd de boot tijdelijk afgemeerd langszij de Makke Beer om van binnen het e.e.a. op te knappen en te schilderen. Op de plaats van het voormalige loodsenhok zaten toen nog een halletje met wc en douche.

In het najaar woedde er een heftige plaatselijke storm op de Ertveldplas, waardoor het drijvend clubhuis zonk en met de dakrand nog net aan de Makke Beer bleef hangen. Achteraf bleek dat hoogstwaarschijnlijk de onderwaterafvoer van de wc en de douche is gaan hevelen en omdat er een gedeelte van de pijp in het ruim ontbrak, liep het ruim onder water.

Tussen november 2003 en maart 2004 zijn er verschillende pogingen ondernomen om de clubhuisboot boven water te krijgen. Met eigen mensen en middelen, gehuurde en geleende pompen;met hulp van de brandweer; met hulp van de "palenboot" van Kees, zelfs bij de genie is een verzoek gedaan.
Terwijl de boot nog onder water lag, heeft Arno v d Broek als duiker het hele archief van de groep vanaf 1946 stukje bij beetje boven water gehaald.

Tenslotte bleek een tip van een zeeverkenner goud waard: "Mijn oom werkt bij Smit Tak in Rotterdam en die moet je eens bellen". Ja, ja.
Vol ongeloof toch maar gebeld en een week later stonden er twee experts van Smit Heavy Lift e.e.a. op te nemen. Het bleek dat Smit een altijd ploeg reddingswerkers in opleiding heeft en dit soort klussen oppakt om deze ploeg ervaring op te laten doen.

Met twee bestelbussen en aanhangwagens met materiaal, twee duikers en een ploeg mensen werd in twee dagen tijd de boel boven water gehaald. En stinken dat ding!
Na wat heen en weer gepraat en veel vergaderingen werd besloten het ding te renoveren.
Verschillende fondsen werden aangeschreven en van het Loreto-fonds, het VSB-fonds en het SkaN-fonds kregen we in totaal zo'n € 9000,-.

Arno van de Broek, Nol le Blanc, Rob Verschuur, Jos van Boxtel, Markus Kooijman en ikzelf hebben van medio 2004 tot juni 2006 de boot helemaal gestript van binnen en daarna geïsoleerd, uit getimmerd en geschilderd. Ook werd alle schade hersteld en kwam er een kachel in. Tijdens de viering van het zestigjarig bestaan van de groep is de boot officieel gedoopt en opnieuw in gebruik genomen door het oudste (Nol) en jongste (Suus) lid van de groep. De nieuwe toepasselijke naam was "Atlantis".

De Atlantis is intensief gebruikt door de speltak dolfijnen in de winterperiode als het houtenwerk van de vletten in de blokhut ligt, maar ook voor de theorie zeillessen van de zeeverkenners en als vergaderlokaal voor staf en bestuur.

Rob van Kempen

Tweede plek landelijke zeilwedstrijden!

Dit weekend waren de "Landelijke Scouting Zeilwedstrijden" op het Veluwemeer bij Harderwijk het toneel van de slag om de hoofdprijs op het gebied van zeilen binnen Scouting Nederland. Onze zeeverkenners namen met twee vletten (de 936 en 751) deel aan de wedstrijden. De 936 wist uiteindelijk hier de tweede plaats te behalen in de klasse t/m 15 jaar! Onze loodsen die deelnamen met vlet 1111 aan de open-klasse werden in Harderwijk derde. We zijn natuurlijk super blij met-, en erg trots op de prestatie van al onze zeeverkenners!

Bak 936 (van L naar R): Remco, Stijn, Auke (Roerganger), Clara & Jaap

Zie ook: lszw.scouting.nl

Ouder-kind middag bij dolfijnen!

Om een uur werd de dag, net als iedere zaterdag, officieel geopend. Er stond koffie, thee en cake klaar en binnen werden alle ouders nog kort geïnformeerd over het een en ander. Intussen waren de dolfijnen al een leuk spel aan het doen.

De ouders konden naar buiten en werden met de kinderen in vier 4 teams verdeeld. De spellen konden beginnen! Bij het ene spel moesten de ouders en hun kinderen elkaar geblinddoekt begeleiden door een parcours vol hindernissen. Natuurlijk gaat dat alleen met goede en duidelijke aanwijzingen. Dat ging dus wel eens fout! Het andere spel was een leuke quiz. De vraag werd gesteld en dan moesten de teams rennen naar een bord met waar of niet waar. Maar let op! het kon zomaar gebeuren dat het andere team jouw antwoord al omhoog hield.

Na deze leuke spellen was het tijd om te doen waar we het beste in zijn, roeien en zeilen! Eerst een wedstrijdje roeien waarbij niet alleen de kinderen maar ook de ouders hun spierballen lieten zien. Flink zweten en veel spierpijn later waren we allemaal winnaars en konden we gelukkig nog net terug roeien naar het clubhuis. We sloten de dag nog af met een rondje zeilen. En ook al wilden iedereen nog wel een weekend lang zeilen, roeien en spelletjes doen was het helaas toch echt afgelopen.